पुस्तकाचं नाव: Evolution of Indian Judiciary
लेखक: डॉ. L. M. सिंहवी
प्रकाशक: Ocean Books / Prabhat Prakashan
Introduction
भारतीय न्यायसंस्था म्हणजे केवळ कायद्याच्या पुस्तकांतील धारेची भाषा नाही; ती इतिहास, संविधान आणि सततच्या संघर्षांतून उभी राहिलेली एक सजीव परंपरा आहे. Evolution of Indian Judiciary हा ग्रंथ या परंपरेचा मागोवा घेतो. डॉ. सिंहवी यांनी ब्रिटिशकाळापासून आधुनिक भारतातील सर्वोच्च न्यायालयापर्यंत न्यायसंस्थेचा प्रवास उलगडला आहे. न्यायालय म्हणजे केवळ खटले निकाली काढण्याचं ठिकाण नसून लोकशाहीच्या पाया टिकवण्याची सर्वात महत्त्वाची हमी आहे, हा संदेश हे पुस्तक ठळकपणे देतं.
डॉ. लक्ष्मी मल्ल सिंहवी हे भारतीय न्यायशास्त्रज्ञ, कवी, राजनयिक आणि विद्वान लेखक म्हणून ओळखले जातात. त्यांनी कायदा, संविधान आणि मानवाधिकार या विषयांवर व्यापक काम केलं आहे. भारताचे ब्रिटीश उच्चायुक्त म्हणून त्यांनी देशाचं आंतरराष्ट्रीय प्रतिनिधित्व केलं, तर देशांतर्गत न्याय आणि लोकशाही यावर त्यांनी अनेक ग्रंथ लिहिले. त्यांची लेखनशैली विद्वत्तापूर्ण असूनही सहज समजेल अशी आहे. Evolution of Indian Judiciary हे त्यांचं महत्त्वाचं कार्य असून यात त्यांनी न्यायव्यवस्थेची उत्क्रांती, समस्या आणि सुधारणा यांचा सखोल विचार मांडला आहे.
Evolution of Indian Judiciary हा ग्रंथ न्यायशास्त्र आणि कायद्याच्या इतिहासाचा अभ्यास करणाऱ्या प्रत्येकासाठी उपयुक्त आहे. सुमारे ३७६ पानांचा हा ग्रंथ ब्रिटिशकालीन न्यायालयांच्या स्थापनेपासून सुरू होतो. इंग्लंडमधील कायदा संकल्पना भारतात कशा रूजल्या, त्यांचं रूपांतर कसं झालं आणि त्या भारताच्या सामाजिक-आर्थिक संदर्भाशी कशा जोडल्या गेल्या, हे लेखकाने तपशीलवार मांडलं आहे.
या पुस्तकात सर्वोच्च आणि उच्च न्यायालयांची भूमिका, न्यायपालिकेची स्वायत्तता, “मूलभूत हक्कांची” पहाणी, तसेच लोकशाहीतील संतुलन या मुद्द्यांवर सखोल विवेचन आहे. खटल्यांचा प्रचंड प्रलंब, न्यायालयीन भ्रष्टाचार आणि न्यायाधीश नियुक्ती प्रक्रियेतल्या गुंतागुंती यांसारख्या संवेदनशील विषयांनाही लेखकाने वाचकांसमोर प्रामाणिकपणे मांडलं आहे.
पुस्तकाची ताकद म्हणजे त्यात न्यायसंस्थेचं स्वरूप एका स्थिर चौकटीतून नव्हे, तर सतत बदलणाऱ्या सामाजिक-राजकीय परिस्थितींशी जोडून दाखवलं आहे. आपत्कालीन काळातील न्यायालयांची भूमिका, संविधानिक संकटं आणि स्वायत्ततेवरील दबाव या सर्व घटनांचा मागोवा घेत, लेखकाने न्यायसंस्थेच्या मजबुतीकरणाची गरज अधोरेखित केली आहे.
कथासूत्र / आशयाचा संक्षेप
या ग्रंथाचा प्रवास इंग्रजांच्या काळात सुरू होतो. सुरुवातीला परकीय कायदा प्रणाली भारतात रुजवली गेली, पण कालांतराने ती भारतीय परिस्थितींशी सुसंगत होत गेली. स्वातंत्र्यानंतर संविधानाची अंमलबजावणी होताच न्यायालयांनी “संविधानाचे रक्षक” म्हणून स्वतःची भूमिका स्वीकारली.
लेखकाने न्यायालयीन विलंब, संरचनात्मक त्रुटी, नियुक्ती प्रक्रिया आणि संवैधानिक संघर्ष यांवर ठोसपणे चर्चा केली आहे. त्याचबरोबर, न्यायालयांनी मूलभूत हक्कांचं संरक्षण करून लोकशाहीची विश्वासार्हता कशी जपली, हेही दाखवून दिलं आहे.
भाषा शैली: विद्वत्तापूर्ण असूनही सोपी व समजण्याजोगी.
विश्लेषणाची ताकद: इतिहास, संविधान आणि वर्तमान समस्यांचा समन्वय.
प्रभावी अंश: “मूलभूत हक्क आणि न्यायालयांची भूमिका”, “स्वायत्त न्यायसंस्था”, आणि “न्याय मिळण्यातला विलंब” यांसारखे विचार.
वेगळेपणा: न्यायालयीन इतिहास, तांत्रिक चौकट आणि समकालीन समस्या या तिन्हींचा एकत्रित अभ्यास.
काही भाग इंग्रजीतील तांत्रिक भाषेमुळे सामान्य वाचकांना जड जाऊ शकतात. २००० नंतरच्या नव्या न्यायघटनांचा कमी उल्लेख असल्यामुळे ग्रंथ थोडा कालबाह्य वाटू शकतो. खटल्यांच्या प्रलंब किंवा भ्रष्टाचारासारख्या ज्ञात समस्यांवर पुनरुक्ती झाल्याची जाणीव वाचकाला होऊ शकते.
Evolution of Indian Judiciary हे पुस्तक भारतीय न्यायसंस्थेचा इतिहास समजण्यासाठी केवळ मार्गदर्शक नाही, तर न्यायव्यवस्थेच्या भविष्यासाठीही एक इशारा आहे. न्यायालयांची स्वायत्तता लोकशाहीसाठी का महत्त्वाची आहे, आणि संस्थात्मक जबाबदारी का आवश्यक आहे — यावर सिंहवी स्पष्टपणे भाष्य करतात.
आजच्या काळात, जेव्हा लाखो खटले प्रलंबित आहेत आणि न्यायालयांच्या कार्यक्षमतेवर प्रश्नचिन्ह उपस्थित होतात, तेव्हा हा ग्रंथ अधिकच प्रासंगिक ठरतो. तो आपल्याला स्मरण करून देतो की न्यायालय केवळ तांत्रिक संस्था नाही, तर लोकशाहीचा आधारस्तंभ आहे.
Konkandhara च्या वाचकांसाठी हा ग्रंथ विशेष महत्त्वाचा आहे कारण तो मराठी वाचकाला न्यायसंस्थेच्या प्रवासाशी जोडतो. न्यायालयातील गुंतागुंती समजून घेणं म्हणजे लोकशाहीच्या आरोग्याचा आढावा घेणं — आणि हेच या पुस्तकाचं वैशिष्ट्य आहे.
Evolution of Indian Judiciary हे न्यायसंस्थेच्या प्रवासाचं समृद्ध आणि विचारप्रवण चित्रण आहे.
“न्यायसंस्था ही केवळ नियमांची अंमलबजावणी करणारी चौकट नाही; ती लोकशाहीची भाषा आणि संविधानाचा आत्मा आहे.”


















